Spyro 3 Review: Meesterwerk Of Stiekem Vol Met Irritante Rommel?
Iedereen noemt Spyro 3 het absolute meesterwerk van de trilogie. Maar nu ik alle drie de games voor 100%+ heb uitgespeeld, moeten we één ongemakkelijke vraag stellen: is het pure nostalgie, of zit het vol met irritante rommel?
Als je rondvraagt binnen de Spyro community, hoor je vrijwel altijd hetzelfde geluid: Spyro 3: Year of the Dragon zou het onbetwiste hoogtepunt zijn van Insomniac Games. Meer werelden, een karrenvracht aan minigames en maar liefst vier nieuwe speelbare personages. Op papier klinkt dat als de ultieme sequel, maar wie de Reignited Trilogy vandaag de dag kritisch uitspeelt, loopt tegen een heel ander verhaal aan.
Ik heb onlangs op mijn pc alle Forgotten Worlds opnieuw leeggehaald totdat de teller op 117% completion stond. En hoewel het skateboarden nog steeds heerlijk wegspeelt en de pasgeboren babydraakjes ontzettend charmant ogen, leverde deze speelsessie aanzienlijk meer frustraties op dan de voorgaande twee delen. Tussen alle nostalgie door begon één vraag steeds luider te klinken: herinneren we ons dit derde deel niet veel beter dan het daadwerkelijk is?
| ☑ Ontwikkelaar & Remake: Toys for Bob / Activision (Origineel: Insomniac Games) | Toys for Bob |
| ☑ Platforms: PC (Steam), PS4, PS5, Xbox One, Xbox Series X/S & Switch | Alle Consoles + PC |
| ☑ Doel van de Game: 150 Drakeneieren & 15.000 Edelstenen verzamelen | 117% Voltooiing |
| ☑ Speelbare Helden: Spyro, Sparx, Sheila, Sgt. Byrd, Bentley & Agent 9 | 6 Personages |
| ☑ Mijn Speelduur: Ongeveer 9 uur voor het verhaal | 14 uur voor 117% completion | 9 – 14 Uur |
📍 Inhoudsopgave Spyro 3 Review
De 4 Nieuwe Personages: Sheila Top, De Rest Flop?
Platformer Tip
Lees ook: Mijn review van retro platformer RUNNER ↗
De meest ingrijpende verandering ten opzichte van de eerdere delen is dat Spyro het podium moet delen. Waar je in deel twee nog exclusief als onze paarse draak rondrende met verse vaardigheden zoals zwemmen en de headbash, word je in Year of the Dragon verplicht om met vier afzonderlijke bondgenoten aan de slag te gaan. En die toevoeging pakt lang niet overal even geslaagd uit.
Sheila de kangoeroe is zonder twijfel het beste personage van het viertal. Haar dubbele sprong voelt direct en krachtig aan, waardoor haar berglelevels prima aansluiten bij wat je van een klassieke 3D-platformer verwacht. Maar zodra je overschakelt naar Sgt. Byrd of Bentley, kakt de vaart compleet in. Byrd zweeft tergend langzaam door de lucht en het mikken met zijn raketten voelt onnodig stroef. Bentley slaat weliswaar hard met zijn knots, maar beweegt als een logge tank.
Het dieptepunt blijft voor mij echter Agent 9. Het idee om een chaotisch aapje met laserblasters in te zetten voor derdepersoonsschietpartijen klinkt op papier grappig, maar het vloekt met alles wat Spyro fijn maakt. De mikbesturing reageert houterig, de camerapositie werkt geregeld tegen en het haalt je telkens bruut uit de heerlijke platformflow waar je net zo lekker in zat.
In Frozen Altars moet je niet alleen puzzelen met ijsadem, maar ook met trage tank-besturing als Bentley de boksring in.
“De toevoeging van personages zoals Bentley en Agent 9 haalt het tempo eruit; het voelt vaak eerder als verplichte opvulling dan als verrijking.”
Minigames: Skateboarden vs. Yeti-Boksen
Naast de extra personages zit Spyro 3 overvol met minigames. Waar Spyro 2 met subtiele uitdagingen kwam die naadloos in de levels pasten, voelt het in dit derde deel bij vlagen als een bonte verzameling losstaande spelletjes. En de kwaliteit daarvan schommelt enorm.
Het skateboarden blijft gelukkig een feest om te doen. Met Spyro over ramps scheuren, salto’s maken en hagedissen ontwijken levert nog steeds die typische millenniumvibe op. De physics in deze Reignited-versie voelen iets zweveriger aan dan op de originele PlayStation, maar het blijft een van de leukste onderdelen van de hele game. Helaas kan ik dat niet zeggen over de rest van de minigames.
Zodra je de bokshandschoenen aantrekt om als Bentley tegen een yeti te vechten in Frozen Altars, slaat het plezier snel om in irritatie. De botsingsdetectie slaat nergens op en je stoten reageren met een vervelende vertraging. Tel daar de doolhoven met libelle Sparx bij op, waar de vreemde camerapositie en hitboxes je onnodig veel levens kosten, en je snapt waarom de frustratie soms hoog oploopt. Het verschil tussen geniale afwisseling en pure ergernis is hier simpelweg te groot.
Ieder gevonden drakenei barst open met een eigen, unieke animatie en een schattig babydraakje.
Lees ook: GameSir Nova Lite Review: De Beste Budget Controller Voor PC?
Visuals & Physics: Toys for Bob vs. 1999 Insomniac
Over de grafische kwaliteit van Toys for Bob heb ik weinig te klagen. De werelden zien er op pc in 4K werkelijk oogverblindend uit. Het gras reageert soepel op je vlammen, de belichting geeft elke omgeving een sprookjesachtige sfeer en het animatiewerk van de 150 babydraakjes is van het hoogste niveau. Elk pasgeboren draakje heeft een eigen naam, beweging en grapje gekregen, waardoor je ze dolgraag allemaal wilt zien uitkomen.
Toch plaats ik een kritische kanttekening bij het spelgevoel. Wie de originele trilogie van Insomniac Games goed kent, merkt dat de remake-physics niet altijd vlekkeloos aansluiten. Vooral bij scherpe richels, platformranden en tijdens de razendsnelle Supercharge-bochten voelt Spyro soms wat onvoorspelbaar aan. De strakke, directe controle van het origineel uit 1999 is hier op bepaalde momenten een tikkeltje afgezwakt ten gunste van vloeiendere animaties.
Klassieke platformactie in Bamboo Terrace: vuur spuwen op Rhynocs blijft heerlijk direct aanvoelen.
De 117% Uitdaging: Geduld Testen Voor 100%
Voor mij als fanatieke verzamelaar was er maar één optie: de game moest en zou op 117% voltooiing worden afgesloten. Maar waar dat proces in eerdere delen een heerlijke ontspanningstocht was, voelt het in Year of the Dragon bij vlagen als een beproeving voor je geduld.
In Spyro 1 draaide de 120% louter om verkennen en behendig springen. In deel drie hangt je voortgang echter vast aan het perfectioneren van talloze matige minigames. De beloning mag er zijn: wanneer je alle 15.000 edelstenen en 149 eieren bezit, ontgrendel je de Super Bonus Round waarin je oneindig mag rondvliegen en op vliegende schotels jaagt. Het slotgevecht tegen de Sorceress voelt feestelijk, maar de route ernaartoe kent beduidend diepere dalen.
In de Super Bonus Round vlieg je vrij rond en neem je het op tegen vliegende schotels om de 117% af te tikken.
Onder water zwemmen in de Evening Lake homeworld op zoek naar verborgen doorgangen en edelstenen.
Mijn Definitieve Trilogie Ranking & Cijfers
Na het volledig uitspelen van de complete Spyro Reignited Trilogy op pc kan ik de balans definitief opmaken. Hieronder zie je mijn eindoordeel over de drie delen:
| Deel | 🕹️ Mijn Cijfer | 💬 Mijn Eindoordeel |
|---|---|---|
| Spyro the Dragon (Deel 1) | 4,5 / 5 | Puur, ongefilterd platformen. Zonder poespas en nog altijd een genot om leeg te spelen. |
| Spyro 2: Ripto’s Rage | 4,7 / 5 | De perfecte balans tussen bewegingsvrijheid, sfeer en leuke uitdagingen. De onbetwiste winnaar. |
| Spyro: Year of the Dragon | 4,3 / 5 | Het meest ambitieuze en gevarieerde deel, maar tegelijkertijd geremd door te veel rommelige minigames. |
Hoe frustrerend sommige minigames ook zijn: de schattige baby-draakjes toveren altijd weer een lach op je gezicht.
Mijn 5 Tips voor Spyro: Year of the Dragon
- Bevrijd Sheila direct: Zodra je in Sunrise Spring genoeg edelstenen hebt, koop Sheila meteen vrij bij Moneybags. Zij is met afstand het soepelste hulpje in de game.
- Gebruik Sparx via L3: Klik op de linkerstick om Sparx naar de dichtstbijzijnde edelsteen te laten wijzen. Dit scheelt enorm veel doelloos zoekwerk in grote werelden.
- Kies voor salto’s op het skateboard: Simpele 360-draaien leveren te weinig punten op. Combineer hoge sprongen met dubbele backflips om de doelen van Hunter vlot te halen.
- Neem op tijd afstand bij Bentley: De boksring tegen de yeti kan je bloedeloos frustreren door de trage respons. Blijf ontspannen en ram niet blindelings op de knoppen.
- Voltooi de Sparx-uitdagingen: De top-down arena’s spelen houterig, maar de beloningen die Sparx vrijspeelt (zoals edelstenen van grotere afstand opzuigen) zijn goud waard voor completionists.
Ben jij het met mij eens dat Spyro 2 de beste is, of blijft deel 3 voor jou onaantastbaar?
Mijn Eindoordeel
Nu de complete trilogie achter me ligt, staat mijn conclusie als een huis: Spyro 2 blijft de onbetwiste koning van het drieluik. Spyro 3 is absoluut geen slechte titel en grafisch gezien is het een waar spektakel, maar de opstapeling van matige minigames, clunky nevenpersonages en iets mindere physics drukken de spelvreugde geregeld omlaag. Mijn score landt daarom op een nog altijd prima, maar nuchtere 4,3 van de 5 sterren.
Wil je meer van mijn gaming ervaringen ontdekken? Neem dan een kijkje op mijn Gaming Hub of ontdek fijne offline games voor op vakantie.
Vuur spuwen bij verborgen poorten: als Spyro gewoon mag doen waar hij goed in is, blijft het fantastisch.
Spyro: Year of the Dragon
Toys for Bob & ActivisionMeesterwerk Of Te Veel Rommel?
Spyro 3 is visueel een meesterwerk en het skateboarden blijft pure nostalgie, maar de trage extra personages, clunky minigames en controller-woede in de boksring maken dit voor mij het minste deel van de trilogie.
✅ PLUSPUNTEN
- • Skateboarden blijft stiekem goud en enorm verslavend
- • Visueel geniaal met 150 unieke animaties voor de babydraakjes
- • Kangoeroe Sheila speelt soepel en natuurlijk weg
- • De Super Bonus Round is een toffe 117% afsluiter
- • Schitterende werelden en belichting in Unreal Engine 4
💡 MINPUNTEN
- • Byrd, Bentley en Agent 9 voelen traag, houterig en clunky
- • Yeti-boksen en Sparx-levels wekken pure controller-woede op
- • Physics bij botsingen en Supercharge voelen minder strak dan 1999 Insomniac
- • De platformflow wordt te vaak onderbroken door frustrerende minigames
Geef een reactie